company logo

Szukaj

Przedszkole jest czynne od poniedziałku do piątku w godz. 6.00 - 17.00

Adres:
Przedszkole Nr 8 z Oddziałami Integracyjnymi
16-400 Suwałki
ul. Putry 4b
tel. 87 567 15 54 - sekretariat


*Urszula Rutkowska - dyrektor

e-mail: dyrektor@p8.suwalki.eu

*Beata Kamińska – intendent

*Klaudia Buraczewska – pomoc administracyjna/referent

e-mail: sekretariat@p8.suwalki.eu

*Marta Wasilewska - prowadzenie strony internetowej

e-mail: strona.p8@gmail.com

 

 

 


Napisz do nas

Zapraszamy i czekamy na Was!

Wspomaganie rozwoju małych dzieci z wadą słuchu PDF Drukuj Email

Najważniejszym zmysłem człowieka jest słuch. Jego utrata powoduje ciężkie i trwałe następstwa, które wpływają na nieharmonijny rozwój człowieka w wielu sferach. Dzięki postępowi medycyny i techniki możliwe jest wczesne wykrywanie wad słuchu, precyzyjne określenie stopnia ubytku słuchu, dobór efektywnego aparatu. Do leczenia głębokich ubytków słuchu stosuje się implanty ślimakowe, które wykorzystują nowe strategie przetwarzania sygnału mowy.

Proces słyszenia rozpoczyna się u człowieka już w okresie płodowym, ale dojrzewanie poszczególnych struktur przebiega stopniowo w kierunku centralnego układu nerwowego jeszcze długo po urodzeniu. Ocena możliwości słuchowych dziecka w pierwszych latach jego życia i ich prawidłowe wykorzystanie należą do najtrudniejszych i najbardziej odpowiedzialnych zadań w pracy lekarzy, logopedów i surdopedagogów. Im wcześniej wykryje się ubytek słuchu i im dokładniej oceni się jego głębokość i zakres, tym większe są możliwości rehabilitacji oraz zapewnienia dziecku szans prawidłowego rozwoju i integracji w słyszącym społeczeństwie.

Mowa u dziecka kształtuje się do trzeciego roku życia, a do jego rozwoju potrzebny jest prawidłowy lub skutecznie rehabilitowany słuch. Za pomocą słuchu dziecko uczy się mówić przez naśladowanie słyszanych dźwięków oraz kontrolę nad własnym głosem. Ważne jest więc, aby umożliwić dziecku z wadą słuchu jak najszybszą diagnozę, odpowiednie do rodzaju niedosłuchu zaprotegowanie oraz skuteczną rehabilitację.

Zajęciami wczesnej rewalidacji należy objąć w pierwszej kolejności dzieci w 0-3 roku życia. Oprócz realizacji indywidualnego, dostosowanego do aktualnych potrzeb rozwojowych dziecka programu rehabilitacyjnego istnieje wiele różnych form pracy z dzieckiem i jego rodziną. Planując ich realizację powinno się uwzględnić etap wprowadzania rodziny w zagadnienia związane z niepełnosprawnością dziecka oraz okres, w którym rodzina jest już gotowa do podjęcia współpracy.

Wśród form pracy najczęściej stosowanych należy wymienić programy edukacyjne nastawione na wspomaganie rozwoju poznawczego dziecka, stymulowanie jego percepcji i uwagi, doskonalenie manipulacji i lokomocji oraz doskonalenie umiejętności wychowawczych rodziców.

Wczesne usprawnianie może przebiegać dwiema drogami, wielozmysłową – polisensoryczną lub jednozmysłową – monosensoryczną: docieranie do dziecka przez słuch i wykorzystywanie resztek słuchowych. Stąd konieczność zaopatrzenia dziecka w dwa aparaty, które zapewnią mu słyszenie kierunkowe. Opanowanie słownego porozumiewania się nie jest jednak łatwe i nie zawsze możliwe. Zależy od szeregu warunków, które można określić jako wewnętrzne tkwiące w dziecku i związane z jego indywidualnymi możliwościami, oraz zewnętrzne, całkowicie od niego niezależne. Do czynników niezależnych sprzyjających procesowi rehabilitacji należy wczesna diagnoza, wczesne wyposażenie dziecka w aparaty słuchowe oraz właściwa opieka logopedyczna; wszystko to stanowi szansę, pod warunkiem, że będą z niej chcieli i umieli skorzystać rodzice. Czynniki wewnętrzne, które będą rzutować na efekty rehabilitacji, to: stopień i rodzaj uszkodzenia słuchu, wiek dziecka w chwili, gdy nastąpiła utrata słuchu, poziom inteligencji oraz cechy osobowości. Wysokie możliwości intelektualne sprzyjają rozwojowi mowy, natomiast postępy w opanowaniu mowy stymulują zdolności poznawcze dziecka. Zdolność skupiania uwagi, wytrwałość, umiejętność koncentracji są to cechy dziecka, które korzystnie wpływają na przebieg rehabilitacji. Dla uzyskania oczekiwanych efektów niezbędne jest zainteresowanie dziecka komunikacja słowną oraz jego własna potrzeba uczenia się mowy.

Przystępując do pracy rehabilitacyjnej z dzieckiem niesłyszącym musimy dokonać swoistej oceny sytuacji dziecka wybierając metodę i tworząc program oddziaływań. Niezależnie jednak od wyniku tej oceny, rehabilitacja dziecka z uszkodzonym słuchem powinna się przede wszystkim opierać na tzw. wychowaniu słuchowym, które ma na celu zainteresowanie światem dźwięków poprzez dostarczanie dziecku różnego rodzaju bodźców dźwiękowych. Wczesne usprawnianie słuchu pomaga w szybkim opanowaniu rozumienia mowy, stanowi podwaliny dla późniejszego rozwoju mowy czynnej oraz umożliwia lepszy rozwój umysłowy dziecka z uszkodzonym słuchem. Indywidualne zajęcia z dzieckiem muszą zawierać oprócz treningu słuchowego ćwiczenia rozumienia mowy bądź na drodze odczytywania mowy z ust, bądź z wykorzystaniem kanału słuchowego. Prowadzone zajęcia należy wspierać ćwiczeniami ogólnorozwojowymi oraz ćwiczeniami aparatu oddechowego, fonacyjnego i artykulacyjnego. Wyraźna mimika twarzy, intonacja głosu i gest ułatwiają rozumienie mowy. Trzeba pamiętać, że wypowiedź słowna powinna wyprzedzać gest. Taki sposób postępowania stwarza dziecku okazję do zwrócenia uwagi na twarz i usta osoby mówiącej. Z drugiej strony w przypadku niezrozumienia wypowiedzi słownej gest i mimika mogą dać dziecku jeszcze jedną szansę na odebranie komunikatu.

Wiele uwagi poświęca się metodzie „totalnej komunikacji”, na którą składają się: system znaków migowych, czytanie, pisanie, mowa ustna, alfabet palcowy i wszelkie środki służące skutecznemu przekazywaniu informacji w procesie komunikowania się. Mając do dyspozycji dość bogaty wachlarz rozmaitych środków przekazu, dziecko może wybrać ten, który mu najbardziej odpowiada. Wczesne przygotowanie dziecka do korzystania z alternatywnych i wspomagających metod komunikacji stanowi jedno z pierwszoplanowych zadań rehabilitacji. Aby oddziaływania wychowawcze i rehabilitacyjne były w pełni skuteczne trzeba starać się dostosować je do charakterystycznych cech profilu rozwojowego dziecka z uszkodzonym narządem słuchu. Każde z tych dzieci ma specyficzne, sobie tylko właściwe cechy rozwoju psychoruchowego i poznawczego, do którego powinniśmy starać się odpowiednio dopasować zestaw metod terapeutycznych i programów rehabilitacyjnych.

Opracowała: mgr Marta Górska

 

Literatura:

I. Sosnowska – Wieczorek, Wspomaganie rozwoju małych dzieci z wadą słuchu, [w:] Rewalidacja. Zeszyty Problemowe Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej, nr 2 (8) / 2000, s. 65 – 69.

 


© 2008-2014 Przedszkole nr 8 z Oddziałami Integracyjnymi w Suwałach, Autor strony: Karol Grudziński